ตอนที่ 23: กำเนิดปราการแห่งสเตล การร่วมแรงของสองหมู่บ้าน

รุ่งเช้าแห่งภารกิจใหม่

รุ่งเช้าอันสดใสหลังคืนแห่งการเตรียมอาวุธ อาร์กัสทั้งหมู่บ้านลุกขึ้นมาด้วยพลังงานที่ต่างจากทุกวัน เพราะวันนี้… พวกเขามี “ภารกิจร่วมกัน” ภารกิจเพื่อปกป้องบ้านเกิดของโชตะ

การเดินทางกลับบ้าน

โชตะยืนที่ประตูหมู่บ้านอาร์กัส มองเส้นทางที่ทอดยาวไปสู่ทะเลแดง สายตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและหวาดกลัวผสมกัน วัตน์วางมือบนไหล่เขา พูดด้วยน้ำเสียงมั่นคง

วัตน์: “ไม่ว่าจะเกิดอะไร… นายยังมีพวกเรา”

โชตะพยักหน้า ยิ้มขอบคุณแบบจริงใจที่สุด เบื้องหลังพวกเขา ชาวอาร์กัสหลายคนเตรียมเครื่องมือ ดาบ เครื่องจักร พร้อมออกเดินทางไปด้วย ครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ที่อาร์กัสจะยกทีมออกไปช่วยหมู่บ้านอื่น

🌊 กลิ่นทะเลแดง… ที่โชตะคิดถึง

เมื่อเดินทางถึงเขตทะเลแดง ลมทะเลพัดกลิ่นแร่สีแดงอ่อนๆ ทำให้โชตะหยุดยืน ดวงตาเริ่มสั่นอย่างห้ามไม่อยู่ “สเตล… ฉันกลับมาแล้ว…” วัตน์มองหน้าเขา เห็นเด็กที่แอบร้องไห้อยู่เงียบๆ แต่พยายามยิ้มให้เข้มแข็ง

วัตน์: “ไปสิ ไปดูบ้านของนายด้วยกัน”

หมู่บ้านสเตล… ที่รอดมาได้อย่างปาฏิหาริย์

เมื่อถึงหมู่บ้าน เสียงแรกที่โชตะได้ยินคือ-

โชตะ!! โชตะกลับมาแล้ว!!!

ชาวบ้านหลายคนยังมีบาดแผล ยังมีซากความเสียหายจากการโจมตีครั้งก่อน แต่… ทุกคน ยังมีชีวิต ครอบครัวโชตะวิ่งมากอดเขาไว้แน่น แม่เขาร้องไห้ พ่อเขาแทบพูดไม่ออก ท่านผู้เฒ่าผู้สอนตีดาบยืนยิ้มทั้งน้ำตา

การกลับบ้าน

โชตะกอดทุกคนจนแน่นแทบหายใจไม่ออก น้ำตาหยดลงกับไหล่แม่อย่างควบคุมไม่ได้

โชตะ: “ผมกลับมาแล้ว… ผมขอโทษที่กลับมาช้า…”

ทั้งหมู่บ้านยินดี… แต่เมื่อโชตะมองรอบๆ บ้านหลายหลังไหม้ กำแพงไม้เก่าแตกเป็นเสี่ยง ไม่มีอาวุธ ไม่มีเครื่องป้องกัน ไม่มีอะไรหยุดปีศาจได้ถ้าพวกมันกลับมา โชตะกัดฟัน หันไปมองวัตน์

โชตะ: “พี่ครับ…......”

วัตน์ยิ้มเบาๆ กำมือขึ้น แล้วพูดว่า

วัตน์: “เราเริ่มกันเลย”

การร่วมมือครั้งแรกของ “อาร์กัส × สเตล”

เสียงค้อนดังกึกก้องทั่วสเตลเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี เครื่องหลอมพลังแบบพกพาถูกติดตั้งกลางลาน ลูเมร่าถูกโปรยเพื่อสร้างม่านแสง คอร์ดาเนียมถูกนำมาหลอมสร้างโครงกำแพง

ชาวสเตลเองก็ร่วมมือเต็มที่ ช่วยขุดหินทะเลแดง ช่วยขุดรากไม้สำหรับฐาน ช่วยหาบน้ำสำหรับหล่อโลหะ สองหมู่บ้าน-ใจหนึ่งเดียว วัตน์เดินสั่งงานอย่างใจเย็น ตรวจทุกขั้นตอนด้วยสายตาของ Weapon Sage

โชตะช่วยทุกอย่างที่ทำได้ แบกของหนักแทนเด็ก สอนท่าดาบให้พวกชาวบ้าน ฝึกการใช้มีดและหอกแบบพื้นฐานให้พวกเขา เด็กๆ สเตล มองโชตะด้วยตาเป็นประกาย คนที่เคยถูกมองว่า “เป็นปีศาจ”… วันนี้กลายเป็นฮีโร่ของหมู่บ้าน

กำเนิดปราการสเตล

หลังผ่านไปสองวันสองคืน หินทะเลแดงถูกผสานเข้ากับแร่ทั้งห้าของอาร์กัส สร้างกำแพงแบบใหม่ขึ้นมาที่ไม่เคยมีในประวัติศาสตร์มาก่อน

กำแพง “เรด-คอร์ ไฟร์วอลล์”

พลังจากทะเลแดงผสานกับคอร์ดาเนียม แข็งแกร่ง ยืดหยุ่น และสะท้อนพลังปีศาจได้ เสาพลังงานลูเมร่าเวอร์ชันสเตล สร้างแสงป้องกันหมู่บ้านตลอดเวลา เหมือนมีม่านแสงโอบล้อมให้ความอุ่นใจ หอซิลเวอร์คอร์พกพา เล็งพลังยิงรวมแบบขับไล่ศัตรู แม้แต่สมุนซาตานคริสตัลก็เข้าใกล้ไม่ได้

ปราการสเตลแห่งใหม่

เมื่อถูกติดตั้งเสร็จ แสงสีแดงและสีเงินส่องทั่วหมู่บ้านสเตล งดงามจนผู้เฒ่ายืนมองด้วยน้ำตาไหล “สเตล… มีปีกป้องกันอีกครั้งแล้ว…” โชตะมองทุกอย่างด้วยหัวใจที่เต้นแรง มันคือความฝันที่เขาไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้นจริง

คำพูดจากพี่ชาย ที่ไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน

วัตน์เดินมาหยุดข้างโชตะ มองกำแพงและเสาพลังงานที่ทำร่วมกัน “เห็นไหมโชตะ… นี่แหละกำแพงที่นายต้องการ” โชตะยิ้มทั้งน้ำตา เสียงสั่นอยู่ลึกๆ

โชตะ: “พี่วัตน์… ผมไม่รู้จะขอบคุณยังไง…”

วัตน์ยกมือขึ้นวางบนหัวไหล่เขา เหมือนวันแรกที่รับเขาเป็นพวกพ้อง

วัตน์: “ไม่ต้องขอบคุณหรอก เพราะนี่ไม่ใช่การช่วยเหลือ…”

ด้วยใจจริงที่สุด

วัตน์: “นี่คือครอบครัวของนายนะ และนั่นทำให้…เป็นครอบครัวของฉันด้วยเหมือนกัน”

โชตะก้มหน้าร้องไห้อย่างเงียบๆ แต่หัวใจอบอุ่นที่สุดตั้งแต่เกิดมา

การร่วมมือของสองหมู่บ้าน… เพิ่งเริ่มต้น

ตอนท้ายทั้งสองหมู่บ้านร่วมกันฉลอง กินอาหารทะเลแดง เล่นดนตรี ยิ้มให้กันอย่างเป็นมิตร อาร์กัสกับสเตล เชื่อมเป็นพี่น้องอย่างแท้จริง และโชตะรู้แน่นอนแล้วว่า- เขาไม่ได้เป็นปีศาจ เขาเป็น “ผู้พิทักษ์” และเขาจะปกป้องทั้งสองหมู่บ้าน… ไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไร