ตอนที่ 24: ความจริงของทะเลแดง และการจุติของผู้พิทักษ์

ทะเลแดงยามราตรี

นิ่งสงบ… ราวกับกำลังหลับใหล คลื่นสีแดงเข้มซัดฝั่งเบาๆ ไม่เหมือนน้ำ แต่เหมือนลมหายใจของบางสิ่งที่ยังมีชีวิต

ท่านผู้เฒ่าช่างตีดาบแห่งสเตล ยืนอยู่หน้าทะเล ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่แบกกาลเวลาหลายชั่วอายุคน

ผู้เฒ่า: “ความจริงที่ข้ากำลังจะเล่า… ไม่ใช่ตำนาน และไม่ใช่คำสาป”

เขาหันกลับมา มองตรงไปที่เด็กหนุ่มคนหนึ่ง

ผู้เฒ่า: “มันคือ ชะตาของเจ้า - โชตะ”

🌌 กฎจักรวาลที่ไม่มีใครฝ่าฝืนได้

“ในจักรวาลนี้ มีสิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยน” ท่านผู้เฒ่ากล่าวช้าๆ

ผู้พิทักษ์จักรวาล ไม่อาจดำรงอยู่ในโลกมนุษย์ได้ โลกหนึ่ง มีขีดจำกัดของมิติ พลัง และกฎแห่งสมดุล หากผู้พิทักษ์อยู่เกินกว่านั้น โลกจะพังทลาย

ผู้เฒ่า: “ไม่ใช่เพราะโลกอ่อนแอ แต่เพราะพลังของผู้พิทักษ์… สูงเกินไป”

การตกสู่โลก หลังศึกใหญ่

หลายร้อยปีก่อน เกิดศึกใหญ่ระดับจักรวาล โชตะในฐานะ ผู้พิทักษ์ ต่อสู้จนได้รับบาดเจ็บสาหัส ไม่ใช่เพราะพลังของตน แต่เพราะศัตรูระดับจักรวาลที่เหนือชั้น

สงครามจักรวาลในอดีต

ในช่วงสุดท้ายของศึก เขาถูกแรงปะทะฉีกออกจากสนามรบ และตกลงสู่โลกใบนี้ ไม่ใช่การหลบหนี แต่คืออุบัติเหตุจากสงคราม ร่างของเขากระแทกผ่านชั้นมิติ พลังแตกกระจาย ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย

👑 การตัดสินใจของหัวหน้าทีม - ไคโต๊ะ

และในวินาทีนั้นเอง ชายผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้น ไคโต๊ะ หัวหน้าทีมผู้พิทักษ์จักรวาล เขาคุกเข่าข้างร่างโชตะ มองสหายที่กำลังจะดับลง

ไคโต๊ะ: “ถ้าพาเจ้ากลับไป… โลกนี้จะพัง ถ้าปล่อยเจ้าไว้… เจ้าจะตาย”

มีเพียงทางเดียว ที่ไม่ฝ่าฝืนกฎจักรวาล และยังรักษาชีวิตโชตะไว้ได้ การจุติ ไม่ใช่การหนี ไม่ใช่การสูญเสียพลัง แต่คือการ พักตัวตนของผู้พิทักษ์ ไว้ในโลกนี้ จนกว่าจะถึงวันที่เหมาะสม

🌊 กำเนิดทะเลแดง

ไคโต๊ะและโชตะ ตัดสินใจร่วมกัน พลังของผู้พิทักษ์ ไม่สามารถอยู่ในร่างมนุษย์ได้ จึงต้องถูก “แยกเก็บ”

พลัง 🔹 ความทรงจำ 🔹 ตัวตนของผู้พิทักษ์

ทั้งหมด ถูกหลอมรวมเข้ากับผืนโลก และจุดที่พลังนั้นหลับใหล… กลายเป็น ทะเลแดง ทะเลแดง ไม่ใช่เลือด ไม่ใช่แร่ แต่มันคือ ร่างพักของผู้พิทักษ์ที่กำลังรอการตื่น

เรเดียม - เศษเสี้ยวของตัวตน

หินสีแดงที่ชาวสเตลใช้ คือเศษเสี้ยวของพลังที่หลอมรวมกับโลก มันถูกเรียกว่า เรเดียม (Redium) แร่ที่ตอบสนองต่อ: เจตจำนง, ความกล้าหาญ, ความตั้งใจจะปกป้อง เพราะมันคือ เศษของ “ผู้พิทักษ์” และเหตุผลที่โชตะในชาตินี้ สอดคล้องกับมันมากกว่าผู้ใด… เพราะมันไม่เคยเป็นของใครอื่นเลย

เหตุผลที่ซาตานต้องการทะเลแดง

ผู้เฒ่า: “ซาตานรู้กฎจักรวาลดี มันไม่อาจปลุกผู้พิทักษ์เต็มตัวบนโลกได้ แต่… มันสามารถ ขโมยพลังที่หลับใหล และบิดเบือนมันได้”

หากเรเดียมถูกยึด ทะเลแดงถูกเจาะ ผู้พิทักษ์จะตื่นขึ้น ในสภาพที่ ไม่สมบูรณ์ Berserker ที่ไร้ความทรงจำ และไร้การควบคุม

โชตะในปัจจุบัน

โชตะยืนเงียบ คลื่นทะเลแดงสงบลงราวกับรับรู้

โชตะ: “งั้น… ผมไม่ใช่แค่คนที่ได้พลัง แต่ผมคือ คนที่ต้องเลือก ว่าจะรับมันคืน… เมื่อไหร่”

เขากำดาบแน่น วัตน์เดินมาข้างเขา วางมือบนไหล่

วัตน์: “และไม่ว่าเจ้าจะเลือกเมื่อไร พี่จะยืนอยู่ข้างเจ้า”

🌑 สงครามที่กำลังจะมาถึง

ท้องฟ้าเริ่มสั่น เสาพลังงานสเตลส่งเสียงเตือน กองทัพซาตาน กำลังเคลื่อนตัว

Voice Inside: “ยึดทะเลแดง ก่อนที่ผู้พิทักษ์จะฟื้นคืนตัวตน!”

ทะเลแดง คือที่พักของผู้พิทักษ์ โชตะ คือผู้ถือกุญแจ และเมื่อเขาเลือกจะตื่นขึ้นเต็มตัวเมื่อใด… จักรวาลทั้งผืน จะต้องเปลี่ยนคำจำกัดความของคำว่า “ผู้พิทักษ์” ใหม่ทั้งหมด